خرید بک لینک
https://t.me/HDNAB سايه ام امشب ز تنهايي مرا همراه نيست / گر در اين خلوت بميرم هيچ کس آگاه نيستمن دراين دنيا به جز سايه ندارم همدمي / اين رفيق نيمه راه هم گاه هست و گاه نيست. یه چیزایی هست ڪه هیچوقت نمیشه اونارو برگردوندسنگ وقتی ک پرت بشه حرف وقتی ک زده بشه موقعیت وقتی که ازدست برهزمان وقتی که بگذره دل وقتی ڪه بشڪنهپس حواسمون باشهچون خیلی زوددیرمیشه بارالها …ﺑﻪ ﻣﺎ ﺑﯿﺎﻣﻮﺯ ﮐﻪ ﺩﻝ ﺁﺩﻣﯽ ﻋﺼﺎﺭﻩ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻭﺳﺖ ، ﺣﺮﻣﺖ ﺩﻝ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﯾﺎﺩ ﻧﺒﺮﯾﻢ ...ﺑﻪ ﻣﺎ ﺑﯿﺎﻣﻮﺯ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻧﮑﻨﯿﻢ ﻭ ﺁﻧﺎﻧﮑﻪ ﺩﻭﺳﺘﻤﺎﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﺒﺮﯾﻢ ..ﺑﻪ ﻣﺎ ﺑﯿﺎﻣﻮﺯ ﮐﻪ ﺳﻮﮔﻨﺪ ﺭﺍﺳﺖ ﺑﻮﺩﻥِ ﺩﺭﻭﻏﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﺎﻡ ﺗﻮ ﻧﺴﺎﺯﯾﻢ ..ﺑﻪ ﻣﺎ مﺑﯿﺎﻣﻮﺯ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﺎﺣﻖ ﮐﺮﺩﻥ ﺣﻖ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﻋﺎﺩﺕ ﻧﮑﻨﯿﻢ ..به ما بياموز همان باشيم كه قولش را به تو داديم .." انسان"!روی قبرم بنویسید کبوتر شد و رفتزیر باران غزلی خواند ، دلش تر شد و رفتچه تفاوت که چه خورده است غم دل یا سمآنقدر غرق جنون بود که پر پر شد و رفت برچسبها: https , t , me , HDNAB

برچسب: نویسنده: پویان کاشانی تاريخ: يکشنبه 10 دی 1396 ساعت: 3:28

https://t.me/HDNAB هر انساني شكوهي فراوان و رايحه اي عظيم در خود نهان دارد كه بايد آنرا رها سازد. انسان در ظاهر كوچك بنظر مي رسد، اما كوچك نيست دريايي در خود نهان دارد؛ درياي شادماني. آسماني در بر دارد؛ آسمان رهايي. تجربه روحاني، همچون انفجار اتمي است. اتم بسيار كوچك است اما وقتي منفجرشود بسيار وسيع و گسترده مي شود. به شناخت خويش رسيدن چنين چيزي است. يك انفجار است. انفجار اتمي خود آگاهي است. ناگهان خودت راكل مي بيني؛ بي كران و نامحدود. اين همان شكوه ماست كه بايد به آن دست يابيم. بدون دست يافتن به آن هرگز خشنود نخواهيم شد. آنگاه كه بدنياي درون قدم بگذاري هيچ ردپايي از هيچكس نمي يابي، زيرا دنياي درون هركس از ديگران متفاوت است. اگر رد پاي ديگران رادنبال كني، اين نقشه هيچ كمكي به تو نمي كند و هرگز خودت را پيدا نخواهي كرد. مي تواند تو را از برخي ازچيزهاآگاه كند ، اما بگونه اي مبهم.

برچسب: نویسنده: پویان کاشانی تاريخ: يکشنبه 10 دی 1396 ساعت: 3:28

دل نوشته های ناب...یک شلوار سفید دوست داشتنی داشتم که گِلی شد و من پی اش را نگرفتم به هوای اینکه هروقت بشویم پاک می شود. بعدها هرچه شستمش پاک نشد.حتی یکبار به خشکشویی دادم، ولی فایده نداشت. خشکشویی گفت:این چِرک مرده شده، بعضی لکه ها باید تا زنده اند پاک شوند. چرک مُرده شد و حسرت دوباره پوشیدنش را به دلم گذاشت.دل آدم هم کم ندارد از لباس سفید، حواست که نباشد لکه می شود. وقتی لکه شد اگر پی اش را نگیری، می شود چرک.لکه را تا تازه است،تا زنده است، باید شست و پاک کرد. مواظب دلهای خودمون و دلهای همدیگرباشیم.

برچسب: نویسنده: پویان کاشانی تاريخ: يکشنبه 10 دی 1396 ساعت: 3:28

صفحه بندی